Yağmur’um, sevgilim, dostum, hayat arkadaşım. Evet, bazen çekilmez bir adam oluyorum. İletişim konusunda da sorunlarım var, biliyorum. Bunları düzeltmeye çalışıyorum ama hâlâ tam olarak başarabilmiş değilim. Her ne yaptıysam senin iyiliğini düşünerek yapıyorum ve bundan asla vazgeçmeyeceğim. Belki bunu okurken inanmıyorsun, aklından bambaşka şeyler geçiyor. Fakat sana yemin ediyorum ki bazen bazı şeyleri yapmazsam, ilişkimiz kötü bir noktaya gidecek diye korktuğum için yapıyorum. Sen, ömrümde en değer verdiğim biricik sevgilimsin. Seni mutsuz gördüğüm her an bana zulüm gibi geliyor, gözüme uyku girmiyor. Seni kaybetme korkusu kalbimi kocaman bir çığ gibi nefessiz bıraktı. Sen konuşmadıkça ben daha çok batıyor, gitgide gün ışığını göremez oluyorum. Sevgilim, beni çok sevdiğini bilmesem sana hiçbir şey demezdim, yemin ederim. Ama biliyorum ki beni çok seviyorsun ve ben de sana çok âşığım, sen de bunu biliyorsun. Eşeklikler etsem de, seninle kavga etsek de biz her zaman yan yana değil miyiz? Biz seninle böyle anlaştık aşkım. Ne olur, bana bir haber et kendinden. Seni çok seviyorum…